Faillissementsrecht

Het faillissementsrecht, ook wel het insolventierecht genoemd, ziet op situaties waarin gebleken is dat een natuurlijk persoon of rechtspersoon in een toestand verkeert waarin hij is ophouden te betalen en vervolgens door de rechtbank failliet is verklaard. Een faillissement is een algemeen beslag op het volledige vermogen van een schuldenaar ten gunste van alle schuldeisers samen. Het doel van een faillissement is het vermogen van de failliet verdelen onder alle schuldeisers.

Faillissement

Alvorens het faillissement door de rechtbank kan worden uitsproken, dient te worden beoordeeld of de schuldenaar in een toestand verkeert waarin hij is opgehouden te betalen. Indien de aanvrager (verzoeker) een schuldeiser is dient deze schuldeiser een opeisbare vordering op de schuldenaar te hebben. Er dient nog minimaal één andere schuld aanwezig te zijn van een andere schuldeiser (pluraliteitsvereiste). Deze tweede vordering heet de steunvordering. Wanneer dit het geval is kan de schuldeiser een faillissement verzoeken bij de rechtbank. Dit verzoek wordt ingediend door een advocaat. Een schuldenaar kan ook zijn eigen faillissement aanvragen. In sommige gevallen kan een bestuurder vanuit het oogpunt van behoorlijke taakvervulling zelfs gehouden zijn het faillissement van de eigen onderneming aan te vragen. Wolfs Advocaten kan u helpen met een dergelijk verzoek.

Rangorde in faillissement

Indien het faillissement is uitgesproken, maar ook daarbuiten, geldt als uitgangspunt het zogenaamde in de wet verankerde “paritas creditorum”. Dit houdt in dat in beginsel alle schuldeisers gelijke rechten hebben om uit de netto-opbrengst van de goederen van hun schuldenaar te worden voldaan naar evenredigheid van ieders vordering. Zonder faillissement zouden veel schuldeisers individueel beslag kunnen leggen en deze beslagen executeren, waardoor niet alleen het risico bestaat dat onvoldoende verhaalsmogelijkheden overblijven voor andere schuldeisers, maar ook dat de ene schuldeiser wordt bevoordeeld boven de andere.

Na faillietverklaring van een onderneming kunnen schuldeisers hun vorderingen ter verificatie indienen bij de curator. Schuldeisers zullen op basis van hun rang worden uitbetaald, voor zover de boedel (nog) over voldoende middelen beschikt. De wet kent een aantal categorieën schuldeisers, achtereenvolgens: boedelschuldeisers, preferente schuldeisers en concurrente schuldeisers. Los hiervan staan de separatisten zoals een pand- of hypotheekhouder. Een separatist staat los van een faillissement en kan zijn vordering direct te gelden maken door gebruik te maken van zijn (pand-, hypotheek- of retentierecht) alsof er geen faillissement is, dus zonder tussenkomst van de curator.

Surseance van betaling

In plaats van meteen het faillissement aanvragen, kan een onderneming ook surseance van betaling aanvragen. Door het aanvragen van surseance van betaling krijgt de onderneming uitstel van betaling. Het doel van de surseance is het geven van tijd aan de schuldenaar om orde op zaken te stellen. De rechtbank benoemt in geval van surseance een zogenaamde bewindvoerder die daarbij helpt. De onderneming stelt een ondernemingsplan op of wendt zich tot een bank om extra krediet aan te vragen. Voor een verzoek tot surseance heeft u een advocaat nodig, aangezien dit verzoek ingediend moet worden bij de rechtbank. Hier assisteert Wolfs Advocaten u graag bij.

De bedoeling is dat er door de wetgever binnen het faillissementsrecht meer mogelijkheden worden gecreëerd om ondernemingen die in financiële problemen verkeren, zowel buiten faillissement of in het kader van een naderend faillissement, de helpende hand toe te steken. Een voorbeeld van wetgeving waartoe dat geleid heeft is de zogenaamde pre-pack. Een ander voorbeeld van wetgeving is de WHOA, oftewel de Wet homologatie onderhands akkoord ter voorkoming van faillissement. De WHOA is nog niet van kracht: de WHOA is in mei 2020 goedgekeurd door de Tweede Kamer en zal worden voorgelegd aan de Eerste Kamer.

Pre-pack

Wanneer een onderneming voorziet binnen afzienbare tijd failliet te gaan, kan men bij de rechtbank een pre-pack (flitsfaillissement) aanvragen. Bij een pre-pack onderzoekt een ‘stille bewindvoerder’ vóór het faillissement op verzoek van een onderneming die betalingsproblemen ondervindt of een doorstart na faillissement mogelijk is. Het wordt niet openbaar gemaakt dat er een stille bewindvoerder is aangesteld. Dit zorgt ervoor dat leveranciers en klanten niets weten van de pre-pack. De onderneming draait intussen gewoon door. Op deze manier kan de schade voor de onderneming zo beperkt mogelijk blijven. Dit kan voordelig zijn voor de schuldeisers, aangezien de schuldeisers bij een normaal faillissement zelden hun volledige vordering voldaan krijgen. De stille bewindvoerder wordt na de faillissementsuitspraak door de rechtbank aangewezen als curator.

Deskundig en actief

Wolfs Advocaten staat u in alle gevallen deskundig en actief ter zijde. Wolfs Advocaten kan u adviseren en tevens begeleiden bij het bepalen van een bepaalde strategie al dan niet ter zake andere aspecten. De deskundigheid van Wolfs Advocaten betreft onder meer:

Meer weten?

Wolfs Advocaten heeft jarenlange ervaring op het gebied van faillissementsrecht in de breedste zin van het woord. Neem dan contact op met John Wolfs. John Wolfs is in zijn reeds langdurige carrière betrokken geweest bij ruim 80 faillissementen als optredend curator, maar onderhandelt met en procedeert de laatste jaren ook veelal tegen curatoren. U kunt ook contact opnemen met Peter Kostons, die eveneens een jarenlange ervaring als curator heeft.

Wolfs Advocaten publiceert ook regelmatig blogs op het gebied van faillissementsrecht.

 â€‹â€‹â€‹